San Pedro de Atacama is een minuscuul dorp, waar de mensen proberen te overleven in een zeer onherbergzame omgeving. Het ligt in de Atacama woestijn in het noorden van Chili en telt nog geen vijfduizend inwoners.

De nederzetting ontstond ooit bij een oase in de woestijn. Van de oorspronkelijke Indiaanse bewoners van deze woestijn, de Atacameños, zijn volgens officiële cijfers nog maar tweeduizend afstammelingen over. Hun eigen taal ging halverwege de vorige eeuw al verloren.

San Pedro de Atacama     Machuca

De huidige inwoners van San Pedro de Atacama leven vooral van het toerisme en de mijnbouw. Het gebied biedt allerlei indrukwekkende attracties voor de avontuurlijke toerist. Een van de meest opvallende activiteiten is sandboarding, een sport afgeleid van snowboarding, in de woestijn.

De Atacama woestijn is de droogste plek ter wereld. Dat betekent uiteraard dat het er zo goed als nooit regent en dus is de lucht glashelder. De hoeveelheid sterren die er aan de nachtelijke hemel te zien zijn, is gigantisch. En dat dan alleen al met je blote oog. Laat staan als je er door een telescoop naar kunt kijken. Logisch dat diverse grote internationale organisaties, waaronder de European Space Agency (ESA), indrukwekkende sterrenwachten hebben gebouwd daar. Voor amateurs zijn er ook mogelijkheden onder professionele begeleiding door telescopen naar de sterrenhemel te staren.

Op de hele aarde zijn slechts zes grote geisergebieden en El Tatio bij San Pedro de Atacama is er een van. Het gebied ligt op 4200 meter hoogte en je bent zo’n twee uur onderweg per auto over hobbelige grintwegen om er te komen. Dat je ’s morgens om vier uur uit je hotel weg moet om de geisers goed te kunnen zien, is van ondergeschikt belang. Geen moeite is teveel voor zo’n uniek verschijnsel. Het hete water dat uit de bronnen in de vulkanische omgeving omhoog spuit, bereikt geen grote hoogtes. Maar de stoomwolkjes die over een enorme oppervlakte verspreid omhoog krinkelen in het licht van de opkomende zon, geven wel een buitenaards schouwspel.

Economisch gezien gaat het Chili voor de wind dankzij de mineralen die het land in z’n grond aantrof. Koper is het belangrijkste exportproduct. Chili levert maar liefst een derde van de wereldkoperproductie. En de prijs van koper blijft maar stijgen, vooral door de enorme vraag uit China.

Een enorme zoutvlakte, de Salar de Atacama, van zo’n drieduizend vierkante kilometer in de Atacama woestijn is de grootste bron van lithium ter wereld, een stof die onder andere wordt gebruikt in batterijen en in bepaalde medicijnen. Jaarlijks produceert Chili bijna 7500 ton lithium.

Tegelijkertijd is de zoutvlakte ook een interessant natuurgebied geflankeerd door indrukwekkende, nog behoorlijk actieve vulkanen. In de lagunes op de vlakte leven onder andere de Andesflamingo en de Chileense flamingo. Jammer genoeg is maar een klein deel van de zoutvlakte uitgeroepen tot beschermd gebied. De economische belangen van de mijnindustrie worden hoger aangeslagen dan de belangen van moeder natuur.